اشعار آیت الله وحیدی خراسانی در مدح حضرت معصومه (س):

ای دختر عقل و خواهر دین    وی گوهر درج عزّ و تمکین

عصمت شده پای‌بند مویت    ای علم و عمل مقیم کویت

ای میوه شاخسار توحید    همشیره ماه و دخت خورشید

وی گوهر تاج آدمیّت    عرخنده نگین خاتمیّت

شیطان به خطاب قم برانند    پس تخت تو را به قم نشانند

کاین خانه بهشت و جای حوّاست    ناموس خدای جایش اینجاست

اندر حرم تو عقل مات است    زین خاک که چشمه حیات است

جسمی که در این زمین نهان است    جانی است که در تن جهان است

این ماه منیر و مهر تابان    عکسی بود از قم و خراسان

ایران شده نوربخش ارواح    مشکات صفت به این دو مصباح

از این دو حرم دلا چه پرسی    حق داند و وصف عرش و کرسی

هر کس به درت به یک امیدی است    محتاج‌تر از همه وحیدی است.

نقل از هفته نامه پژواک قم ( ویژه نمایشگاه کریمه (س))